De Palestijnse bevolking heeft naast alle genoemde obstakels nog een groot obstakel. De steeds meer toenemende grensposten, oftewel checkpoints, die door het Israëlische leger worden geplaatst om veiligheidsredenen, maar ook wanneer er wordt besloten dat er bepaald grondgebied tot het Israëlische behoort.

De checkpoints kunnen bestaan uit grenskantoren die bezet worden door een aantal soldaten, of gewoon simpelweg een afzetting d.m.v. betonnen muren en/of prikkeldraad. Ze kunnen een grens vormen tussen Israëlisch en Palestijns grondgebied, maar ook tussen twee wijken en in sommige gevallen kan er besloten worden zo een checkpoint midden in een bewoonde wijk neer te zetten.

Een checkpoint kan er van de één op andere dag staan en in de meeste gevallen blijft deze er ook permanent staan. Palestijnen en ook de Israëliërs die deze grens willen oversteken, dienen zich te legitimeren en worden ondervraagd wat hun reden is van overgang. Soms wordt zo een checkpoint midden op de dag gesloten en is doorgang voor iedereen onmogelijk.

De checkpoints hebben grote gevolgen voor het Palestijnse volk. Vooral ook omdat zij in de meeste gevallen geen toegang krijgen tot het gebied na de checkpoint. Zij zitten als het ware gevangen in hun eigen leefgebied. Dit betekent dat vele Palestijnen hun werk, scholen, maar ook in noodgevallen de ziekenhuizen niet meer kunnen bereiken als deze aan de andere kant van de checkpoint staan. Ook wanneer Palestijnen op het moment van de plaatsing of sluiting van zo’n checkpoint aan de andere kant daarvan zich bevinden, is het vaak onmogelijk om nog terug te keren en dus kunnen deze mensen op zo een dag niet meer naar huis.

De afsluiting van bepaalde wijken of stukken grond, geeft ook veel sociale en emotionele schade aan de Palestijnen. Veel families worden hierdoor gescheiden en persoonlijk contact is dus niet meer mogelijk, behalve dan telefonisch. Palestijnse families en vrienden worden op deze manier geïsoleerd en voorgoed van elkaar gescheiden.

Reizen buiten de eigen leefomgeving wordt hierdoor ook onmogelijk gemaakt. Iemand die in Gaza woont zal nooit zomaar naar Ramallah kunnen reizen zonder toestemming van het leger en de Israëlische overheid.

Ook de avondklokken die regelmatig in Palestina worden opgelegd door het Israëlische leger vormen een groot probleem. Deze avondklokken worden niet alleen ‘s avonds gehanteerd, ook al kun je dit uit het woord opmaken. Soms wordt deze regel ook opgelegd midden op de dag en kan soms een hele week duren. Ook dit zorgt weer voor veel problemen en dan vooral op economisch gebied. Arbeiders zijn niet meer in staat om naar hun werk te gaan. In sommige gevallen kan dit catastrofale gevolgen hebben. Te denken valt aan ziekenhuispersoneel dat niet komt opdagen terwijl er patiënten liggen te wachten op medicijnen en behandeling.

Dit alles veroorzaakt een groot verlies voor de Palestijnse economie. Hierdoor gaat de levensstandaard elk jaar achteruit en stijgt de kinderarbeid

Ervaringen van Palestijnen met checkpoints en avondklokken

In Abu Dies, een over het algemeen Palestijnse wijk middenin hartje Jeruzalem woont een Palestijnse vrouw die samen met haar man een basisschooltje heeft opgezet. Het is de bedoeling dat de eerste leerlingen volgende week al beginnen. Een paar dagen voor de start van het nieuwe leerseizoen besluit het Israëlische leger midden in de wijk een checkpoint neer te zetten. Hierdoor is het onmogelijk voor de leerlingen die aan de andere kant wonen van deze checkpoint om de school nog te bereiken.

Het is onduidelijk voor de bewoners van de wijk of de afzetting tijdelijk of permanent is, waardoor er grote onzekerheid heerst. Ook heerst er een gefrustreerde sfeer in de wijk. Bewoners raken in paniek omdat zij ook bang zijn hun familie niet meer te kunnen zien. Ook voor de Palestijnse vrouw en haar man betekent het dat al het werk voor niks is geweest; het schooltje komt namelijk leeg te staan en is functieloos zolang de checkpoint er staat.

De hoop onder de Palestijnse bewoners van de wijk vervaagt langzaam, omdat zij elke keer weer iets proberen op te bouwen wat vervolgens geen enkel nut meer heeft. Op deze manier ontstaat hopeloosheid en wroeging onder de Palestijnse bevolking.